Acme heeft zes manieren om prijzen te bepalen, en geen ervan is fout
Acme Industrial Group is een illustratief bedrijf, en een herkenbaar bedrijf. In drie jaar kocht het zes bedrijven: een maker van verbruiksartikelen en gereedschap in Ohio, een bedrijf in engineered systems in Denemarken, een componentenfabrikant in Duitsland die via dealers verkoopt, een bouwer van apparatuur op bestelling in Chicago, een distributeur in Nieuw-Zeeland en een metaalbewerker in het Verenigd Koninkrijk. Elk was marktleider in zijn niche. Elk kwam met een eigen ERP, een eigen valuta, eigen prijslijsten en een eigen manier om te bepalen wat een klant betaalt.
Dat laatste is waar het om gaat. Northline prijst verbruiksartikelen via een distributeursmatrix met vier staffels, omdat verbruiksartikelen zo worden verkocht. Halvard Systems prijst een engineered system per project, omdat er geen lijstprijs bestaat voor iets dat één keer wordt gebouwd. Keller Components geeft zijn dealers twintig procent korting op de lijstprijs en een bonus aan het eind van het jaar, omdat zijn dealers dat verwachten. Geen van deze processen is een vergissing. Elk is het resultaat van een markt die het bedrijf beter begreep dan wie ook, en daarom kocht Acme het.
| Company | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Distributor matrix, four tiers | Special pricing on request | Brand-level agreements | Volume rebates, quarterly | Annual budget, in a workbook | |
| Installed-base lists, EUR | Engineered quote per project | Frame agreements, EU | None | Project pipeline, quarterly | |
| List less 20% to dealers | Configured quotes | Case by case | Dealer bonus, year end | Dealer forecasts, rolled up | |
| Regional price books | Bid pricing, 28% floor | National accounts desk | Growth rebates | Sales and operations plan, monthly | |
| One list, NZD | Quotes in spreadsheets | General manager decides | None | Run-rate, no formal plan | |
| UK list and EU list | Per order, GBP | Brand-level agreements | Year-end rebate | Annual budget |
28 ways to run 5 processes across 6 companies, 4 ERPs and 6 currencies. Click a company or a process.
De problemen beginnen bij de vragen die alleen de groep kan stellen. Wat realiseerde Acme op de prijsverhogingen van vorig jaar, over alle zes bedrijven? Wat geeft Acme in totaal aan Coastline Industries, een klant die verbruiksartikelen koopt bij Northline, componenten bij Keller en een productlijn op bestelling bij Meridian? Toen de invoerrechten op in Europa gemaakte goederen die in de Verenigde Staten worden verkocht veranderden, welke merken haalden de kosten terug en welke vingen ze zelf op? Wat is het plan van de groep voor volgend jaar, en op de prognose van welk merk is het gebouwd? Zes pricingprocessen kunnen elk hun eigen versie beantwoorden. Geen ervan kan die van de groep beantwoorden.
De groep erft ook vier ERP’s, zes valuta’s en zes definities van marge. Elk geconsolideerd getal is een spreadsheet, en elke spreadsheet is iemands avond.
De verkeerde vraag: één systeem of veel
Groepen in de positie van Acme grijpen meestal naar een van twee antwoorden, en beide zijn dezelfde fout met het teken omgedraaid.
Elk merk met rust laten. Dit is federatie bij gebrek aan keuze. Het is snel, het respecteert de werkmaatschappijen en het is wat het overnamedraaiboek voor het eerste jaar voorschrijft. De kosten komen langzaam. Grote accounts leren per merk te onderhandelen, en winnen. Prijsverhogingen landen in zes groottes op zes verschillende momenten, zodat de groep nooit weet wat een “verhoging van vier procent” werkelijk opleverde. Een kostenschok wordt teruggehaald bij de merken met een toeslagproces en opgevangen bij de merken zonder. De CFO consolideert de marge in een werkmap die al niet meer klopt op het moment dat iemand hem leest.
Eén proces, één systeem, nu. Dit is harmonisatie bij decreet. In principe beantwoordt het elke groepsvraag, over achttien maanden. Intussen wordt het programma de pricingstrategie. Lokale kennis is het eerste slachtoffer: de discipline van engineered offertes die Halvard winstgevend maakte, wordt platgeslagen tot een configurator die voor een ander bedrijf is gebouwd, en het merk dat in de groep het best prijsde, gaat het slechtst prijzen. Bedrijven zeggen dit zelden hardop, maar de merken weten het, en de beste pricingmensen vertrekken als eersten.
Beide reacties delen een aanname: dat het systeem de eenheid van beslissing is. Dat is het niet. De eenheid van beslissing is het proces. Sommige pricingprocessen van Acme moeten specifiek blijven, omdat ze worden geprijsd met kennis die in één bedrijf zit. Andere zijn het waard om uniform te maken, omdat ze geld tussen bedrijven verplaatsen of vragen beantwoorden die alleen de groep stelt. De opgave is ze van elkaar te onderscheiden, en voor elk antwoord een plek te hebben.
Specifiek waar het moet, uniform waar het loont. Dat is het hele ontwerpprincipe, en het is een procesbeslissing, geen systeembeslissing.
De container: organisatie en werkruimtes
Revomo geeft een groep twee geneste objecten om die beslissing in vast te leggen.
Een organisatie is de groep. Die bevat één identiteits- en rollenmodel, één set standaarden (templates voor prijsmodellen, regels, playbooks), één consolidatie van resultaten en één lijn van herkomst (lineage) van elk getal terug naar de transactie die het opleverde. Er is één organisatie voor Acme.
Een werkruimte is een afgebakende pricingwereld binnen de organisatie: eigen datasets, prijsmodellen en prijslijsten, regels en goedkeuringsroutes, valuta’s en kalender. Een werkruimte kan een merk zijn, een regio, een business unit, een productlijn of een kanaal. Het gaat niet om het label maar om de toets: een werkruimte is de kleinste eenheid waarvan het pricingproces werkelijk van haarzelf is.
Daaruit volgen twee dingen. Ten eerste is de grens tussen werkruimtes doorlaatbaar op precies de punten die een groep nodig heeft, en gesloten op de punten die een merk nodig heeft. Identiteit, standaarden, lookups, de consolidatie en de herkomst gaan erdoorheen. Datafeeds, prijslijsten, regels, goedkeurders en kalenders niet. Een afspraak met een groot account die op groepsniveau is vastgelegd, kan door de prijslijst van elk merk worden gelezen; de kostengegevens van een merk worden door niemand gelezen die het merk daar niet voor heeft gemachtigd. Ten tweede is de manier waarop u werkruimtes indeelt een keuze die u per groep maakt en kunt herzien. Probeer de vijf gangbare indelingen, inclusief de hybride waar de meeste groepen op uitkomen.
Acme Industrial Group · organization
- Epicor feed
- USD
- 12 price lists
- North America
- SAP feed
- EUR, DKK
- 9 price lists
- Europe
- Dynamics feed
- EUR
- 6 price lists
- Europe
- SAP feed
- USD
- 14 price lists
- North America
- In-house feed
- NZD, AUD
- 4 price lists
- Asia-Pacific
- Epicor feed
- GBP
- 7 price lists
- Europe
Acme deelt eerst in per merk, omdat daar vandaag de processen en de ERP’s zitten. Het blijft niet de laatste indeling, en die hoeft ook niet voor altijd te kloppen.
Specifiek waar het moet, uniform waar het loont
Per proces beslissen vraagt om een toets die een directieteam in een middag kan uitvoeren. Vier vragen doen het meeste werk.
- Heeft de groep één antwoord nodig? Verhogingen, toeslagen, voorwaarden voor grote accounts en de margewaterval zijn groepsvragen. Een engineered offerte voor het systeem van één klant is dat niet.
- Is lokale kennis doorslaggevend? Als de mensen die het goed prijzen de mensen zijn die de klant, de fabriek en de concurrent verderop kennen, is het proces lokaal.
- Zijn de datastructuren vandaag compatibel? Niet “zouden het na een project kunnen zijn” maar “zijn het”. Een proces kan niet worden geharmoniseerd op gegevens die het nog niet eens zijn over wat een klant is.
- Is er een eigenaar op groepsniveau? Een standaard die niemand beheert, is een document. Een geharmoniseerd proces waar niemand eigenaar van is, is een gevecht.
De antwoorden delen elk proces in op een van drie plekken. Lokaal: het proces blijft onaangeroerd in de werkruimte van het merk. Gedeelde standaard: de groep publiceert één keer een template, een regel of een playbook, en werkruimtes nemen die over terwijl ze hun eigen gegevens en uitvoering houden. Geharmoniseerd: het proces verhuist naar een gedeelde werkruimte en draait één keer voor de groep. Loop de acht processen van Acme door, één per applicatie die de groep zou gebruiken, of laat het overzicht het antwoord tonen waar Acme op uitkwam.
The four tests · 1 Group needs one answer · 2 Local knowledge decisive · 3 Data compatible today · 4 Group owner exists. Click a test to change its answer and the ledger places the process; click a place to overrule it.
- Quotes and deal pricingEngineered, bid and configured quotes; special pricing on request.
Choose where this process lives.
- Price lists and market pricingBase, market and customer lists by brand, region and currency.
Choose where this process lives.
- Customer and contract pricingAgreements with customers who buy from several brands.
Choose where this process lives.
- Programs, rebates and chargebacksVolume, growth and year-end programs with distributors.
Choose where this process lives.
- Annual price increasesThe list increase, and what it actually delivered.
Choose where this process lives.
- Cost, tariff and freight pass-throughCost recovery computed from an index.
Choose where this process lives.
- Revenue and margin planningTargets, forecasts and scenarios on connected numbers.
Choose where this process lives.
- Price guidance and optimizationCorridors, floors and recommended prices per market.
Choose where this process lives.
0 of 7 decided.
Uit het overzicht volgt een vuistregel. Harmoniseer het geld dat tussen bedrijven beweegt: afspraken met grote accounts, programma’s en rebates, toeslagen berekend uit één index. Standaardiseer de kalender: de jaarlijkse verhoging volgt één playbook in één periode, met het eigen percentage van elk merk. Laat lokaal wat met lokale kennis wordt geprijsd: engineered offertes en offertes voor aanbestedingen, en prijsadvies, op de gegevens van de groep maar binnen de adviesbandbreedtes van het merk.
Eén werkruimte, veel weergaven
Het bezwaar dat elke algemeen directeur van een merk opwerpt, en terecht, is dit: “Als de lijstprijzen in één werkruimte worden geharmoniseerd, ziet elk merk de kosten en marges van elk ander merk.” Het antwoord is dat een proces harmoniseren niet betekent dat u er een gedeelde weergave van hebt. Twee controles houden die twee uit elkaar.
Toegang op objectniveau bepaalt welke datasets, prijslijsten, afspraken en modellen voor iemand überhaupt bestaan. Een algemeen directeur van een merk krijgt de prijslijsten van zijn merk; de andere zijn niet voor hem verborgen, ze zijn gewoon niet van hem. Presets bepalen, voor de objecten die iemand kan bereiken, welke rijen en welke kolommen hij ziet. Beide worden afgedwongen, het zijn geen standaardinstellingen. Een regionale financieel verantwoordelijke ziet de rijen voor Europa over alle merken en kan het filter niet verruimen. Een verkoper ziet de lijstprijs en de bodemprijs, ziet nooit kosten of marge, en kan de kolom niet toevoegen.
Every workspace, every column.
| Price list | Brand | Region | Line | List | Floor | Cost | Margin | Approver |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| PL-NL-DIST-NA | Northline | North America | Consumables | $48.20 | $41.00 | $29.10 | 39.6% | J. Ortiz |
| PL-NL-KEY-NA | Northline | North America | Consumables | $44.60 | $40.20 | $29.10 | 34.8% | J. Ortiz |
| PL-NL-DIST-EU | Northline | Europe | Consumables | €46.90 | €40.50 | €28.70 | 38.8% | M. Bakker |
| PL-HV-PARTS-EU | Halvard | Europe | Standard products | €812.00 | €690.00 | €455.00 | 44.0% | S. Holm |
| PL-KT-DEALER-EU | Keller | Europe | Standard products | €1,240.00 | €992.00 | €706.00 | 43.1% | A. Vogt |
| PL-MF-PARTS-NA | Meridian | North America | Standard products | $1,842.00 | $1,566.00 | $1,214.00 | 34.1% | R. Chen |
| PL-KW-PARTS-APAC | Kōwhai | Asia-Pacific | Standard products | NZ$690.00 | NZ$586.00 | NZ$402.00 | 41.7% | T. Ngata |
| PL-AR-PARTS-UK | Ardent | Europe | Standard products | £524.00 | £445.00 | £301.00 | 42.6% | P. Whitfield |
De consequentie verdient het om duidelijk te worden uitgesproken, omdat ze de beslissing over werkruimtes verandert. Het aantal werkruimtes is een procesbeslissing, geen beveiligingsbeslissing. Een groep hoeft nooit een werkruimte op te splitsen om een kolom te verbergen, en hoeft er nooit een samen te voegen om een rij te delen. Daardoor kunnen “uniform” en “zichtbaar” los van elkaar bestaan.
Eerst federeren, dan bewust convergeren
Omdat een proces zonder herbouw kan verschuiven tussen lokaal, standaard en geharmoniseerd, verandert de volgorde van werken. Een groep hoeft de eindsituatie niet meer vast te leggen voordat hij begint. De route van Acme kent vier fasen.
What the group gains
- The organization exists: one identity and role model
- Every workspace is visible to the group from the day its data connects
What stays with the brand
- Its own workspace, with its ERP feed, price lists and approvers as they are
- Nothing changes on day one
Elke fase is omkeerbaar. Een werkruimte kan opnieuw worden ingedeeld, per regio in plaats van per merk, zonder de gegevens opnieuw te laden. Een standaard kan worden ingetrokken. Een domein dat is samengevoegd, kan weer worden gesplitst als een merk toch een eigen versie blijkt nodig te hebben. De groep zet de pricingfunctie nooit in op een ontwerp dat hij maakte voordat hij zijn eigen bedrijven begreep.
Acme, één jaar later
Een illustratie, geen gemeten resultaat. Twaalf maanden na de eerste werkruimte ziet elke betrokkene bij Acme het volgende.
De CFO opent één prijswaterval voor de groep, van lijstprijs tot pocket price (de nettoprijs na alle kortingen en vergoedingen), per merk, regio en groot account, opgebouwd uit zes werkruimtes en vier ERP’s, met elk getal herleidbaar tot de factuur erachter. De consolidatiewerkmap is verdwenen.
De algemeen directeur van Halvard Systems prijst nog steeds elk systeem per engineered project, in Deense kronen, met dezelfde goedkeurders als voorheen. Halvard nam de template voor prijsmodellen van de groep over voor zijn standaardproducten, omdat die beter was dan de eigen template, en voerde het verhogingsplaybook van de groep uit in de periode van de groep, met een percentage dat het zelf koos.
De directeur grote accounts heeft één afspraak met Coastline Industries. Zes prijslijsten lezen die. De rebate wordt één keer gereserveerd, op elke kwalificerende factuur van elk merk, en de claim aan het eind van het jaar komt overeen met de reservering.
De financieel verantwoordelijke voor Europa ziet de Europese rijen van drie merken in één weergave, met de toeslag voor invoerrechten op goederen die naar de Verenigde Staten worden verscheept berekend uit één indextabel die van de groep is, en kan zien wie elke uitzondering heeft goedgekeurd.
Een verkoper bij Northline ziet de lijstprijs en de bodemprijs voor zijn distributeurs in Noord-Amerika, verder niets, en krijgt antwoord op een speciale prijs in de tijd die de regel nodig heeft om te draaien, omdat de adviesbandbreedte een regel is en de uitzondering een route.
Vragen om te beantwoorden voordat u kiest
Voor het directieteam, vóór enig ontwerpwerk:
- Hoeveel prijslijsten heeft de groep vandaag, en wie kan ze allemaal noemen?
- Welke van onze pricingprocessen verplaatsen geld tussen onze bedrijven?
- Wie is eigenaar van de pricing voor grote accounts over de merken heen, en wie denken onze grootste klanten dat de eigenaar is?
- Welk bedrijf in de groep prijst het best, en wat zouden we verliezen als zijn proces veranderde?
- Welke van onze datastructuren zijn het vandaag eens over wat een klant, een product en een marge zijn?
- Wie beheert elke groepsstandaard, en welke bevoegdheid heeft die persoon als een merk de standaard weigert?
- Welke beslissingsbevoegdheden blijven, op papier, bij de algemeen directeur van een merk?
- Wat moet een regionale financieel verantwoordelijke over de merken heen zien, en wat mag een verkoper nooit zien?
- Welke overname komt als volgende, en hoe landt die op de eerste dag?
- Welke groepsvraag kan vandaag niemand beantwoorden die het bestuur dit jaar zal stellen?
Wat u elke leverancier moet vragen, ook ons:
- Kan een werkruimte later opnieuw worden ingedeeld, per regio in plaats van per merk, zonder de gegevens opnieuw te laden?
- Kan een template, een regel of een playbook één keer worden gepubliceerd en door veel werkruimtes worden overgenomen?
- Kan de prijslijst van de ene werkruimte een afspraak lezen die in een andere werkruimte, of op groepsniveau, is vastgelegd?
- Wordt beveiliging op rij- en kolomniveau afgedwongen, of is het een opgeslagen weergave die een gebruiker kan aanpassen?
- Leest het groepsoverzicht de werkruimtes rechtstreeks, of is er een apart rapportageproject voor nodig?
Veelgestelde vragen
Betekent een werkruimte een aparte implementatie? Nee. Een werkruimte is een grens binnen één organisatie, geen tweede instantie. Vanaf het moment dat ze bestaat, deelt ze identiteit, standaarden, de consolidatie en de herkomst met elke andere werkruimte.
Kunnen we met één werkruimte beginnen en die later splitsen, of andersom? Allebei. Een werkruimte kan opnieuw worden ingedeeld zonder de gegevens opnieuw te laden, en een samengevoegd domein kan weer worden gesplitst. Het ontwerp waarmee u begint is een startpunt, geen verplichting.
Verliezen we het groepsoverzicht als de merken hun eigen werkruimtes houden? Nee. De consolidatie leest over werkruimtes heen, en met lookups kan een prijslijst in de ene werkruimte een afspraak in een andere lezen. Het groepsoverzicht is een eigenschap van de organisatie, niet van harmonisatie.
Wie is eigenaar van de standaarden? Wie de groep daarvoor aanwijst, en die aanwijzing doet er meer toe dan de tooling. Een standaard is een template, een regel of een playbook met een benoemde eigenaar en een versie. Werkruimtes nemen hem over; de eigenaar onderhoudt hem.
Hoe landt een overname? In een eigen werkruimte, met een eigen ERP-feed, eigen prijslijsten en eigen goedkeurders, in de eerste weken. Voor het overgenomen bedrijf verandert er op de eerste dag niets. Het groepsoverzicht neemt het op vanaf de dag dat de gegevens zijn gekoppeld.