← Wszystkie artykuły
Strategia cenowa

Trzy podstawowe metody ustalania cen, które stosuje każda firma B2B (świadomie lub nie)

Posłuchaj artykułu4:53
Czyta głos AI

Każdą cenę, którą firma podaje w ofercie, można przypisać do jednej z trzech podstawowych metod. Być może nikt ich nie nazwał. Być może nikt nie wybrał ich świadomie. Ale jedna z nich stoi w tej chwili za cenami firmy. A wiedza o tym, kiedy właściwie stosować którą, jest niezwykle ważna.

Omówmy je po kolei…

1. Cost-plus (koszt plus narzut)

Jak to działa: punktem wyjścia jest koszt wytworzenia lub zakupu produktu, do którego dodaje się narzut (uwaga: narzut to NIE to samo co marża). Jeśli koszt wynosi $50, a docelowa marża 30%, cena to mniej więcej $71.

To podejście proste, przewidywalne i zdecydowanie najpowszechniejsze w produkcji i dystrybucji B2B. To także metoda, która najczęściej zostawia pieniądze na stole. Dlaczego? Bo w gospodarce wolnorynkowej koszt dostarczenia produktu lub usługi tak naprawdę nie ma nic wspólnego z tym, ile są one warte dla klienta, który je kupuje. Specjalistyczny element złączny, którego produkcja kosztuje $2, może oszczędzić klientowi $500 na przestojach. Cost-plus nigdy tego nie uchwyci. A jeśli firma obniży koszty dzięki innowacyjnemu rozwiązaniu inżynierskiemu lub sprytnej operacji w łańcuchu dostaw, zgodnie z logiką cost-plus cała stworzona w ten sposób wartość natychmiast trafia do klienta (lub klientów).

2. Ceny konkurencyjne / oparte na rynku

Jak to działa: sprawdza się, ile za podobne produkty biorą konkurenci, i ustala cenę w tym przedziale. Jeśli trzech głównych konkurentów wycenia pompę przemysłową na $1200 do $1400, własna pompa powinna wylądować gdzieś w tym oknie.

Ceny konkurencji to przydatna informacja o względnym pozycjonowaniu. Mogą wskazywać, co rynek zniesie, o ile konkurenci wiedzą, co robią. Ale rzecz w tym, proszę Państwa, że dopasowanie się do rynku to nie polityka cenowa. To pozycja oddawania marży. Konkurenci mogą postępować nierozsądnie. Mogą tracić pieniądze. Albo mogą oferować zasadniczo inną propozycję wartości. Przywiązanie własnej ceny do ich cen zakłada, że nic z tego nie ma znaczenia.

3. Ceny oparte na wartości

Jak to działa: ceny opierają się na postrzeganej wartości, jaką produkt lub usługa daje klientom, w porównaniu z ich najlepszą alternatywą. Nie wolno jednak zapominać, że postrzeganą wartość określa klient, a nie dostawca.

To podejście jest złotym standardem i owszem, najtrudniej je wdrożyć. Jeśli program dostaw MRO zmniejsza nieplanowane przestoje klienta o 15%, ma to wartość w dolarach w jego działalności. Ceny oparte na wartości stawiają pytanie: ile ta poprawa jest naprawdę warta i czy zatrzymujemy uczciwą część tej wartości?

Wymaga to dobrego zrozumienia biznesu klienta, a nie tylko własnej struktury kosztów. Dlatego większość firm domyślnie sięga po dwie pierwsze metody. Ale dlatego też firmy, które inwestują w podejście oparte na wartości, konsekwentnie osiągają lepsze marże.

Którą metodę więc stosować?

Szczera odpowiedź: prawdopodobnie wszystkie trzy, zależnie od linii produktów i sytuacji. Cost-plus ma swoje miejsce tam, gdzie zróżnicowanie jest minimalne, albo tam, gdzie koszty są bardzo zmienne, a firma i jej klienci uzgadniają podział ryzyka (np. ceny indeksowane lub formułowe). Wiedza o konkurencji zawsze powinna zasilać decyzje cenowe, ale nie powinna ich dyktować. A ceny oparte na wartości to miejsce, w którym leży prawdziwy potencjał marży, zwłaszcza dla wyróżniających się produktów i usług.

Problem nie polega na tym, że firmy w ogóle stosują cost-plus. Polega na tym, że zbyt wiele z nich stosuje cost-plus niemal do wszystkiego, także do produktów i relacji, w których dostarczają znaczną wartość, za którą nigdy nie ustalają ceny. Znajomość kosztów jest bardzo ważna i ma wręcz kluczowe znaczenie przy wyznaczaniu minimalnej marży, czyli wewnętrznej zasady ustalanej przez finanse, która zapewnia kontrolę nad marżą.

Najskuteczniejsze programy cenowe w B2B nie wybierają jednej metody i nie stosują jej wszędzie tak samo. Dopasowują metodę do produktu, segmentu klientów i kontekstu konkurencyjnego. Wtedy zarządzanie cenami zaczyna być prawdziwą dyscypliną, a nie tylko liczbą w ofercie.

Na jakiej metodzie ustalania cen firma opiera się najbardziej? I czy to świadomy wybór, czy po prostu tak było zawsze? Chętnie poznam Państwa zdanie.

‍

Warto przeczytać

Ciąg dalszy serii

Jak zbudować prostą mapę wartości dla dowolnego produktu lub SKU B2B

5 min czytania ·
Więcej w temacie: Strategia cenowa

Nie ma czegoś takiego jak towar masowy. Jest tylko utowarowione myślenie.

3 min czytania ·
Więcej w temacie: Strategia cenowa

Rozmowa o cenie, której nie prowadzi się z najlepszymi klientami

3 min czytania ·
Plate B2 · Series 2026